№ 25 (4) საქართველოს საგზაო მოძრაობის წესების განმარტებების თანახმად სატრანსპორტო საშუალება საერთაშორისო მოძრაობაში მყოფად ითვლება, თუ იგი: - ეკუთვნის ფიზიკურან იურიდიულ პირს, რომელიც ამ სახელმწიფოში არ ცხოვრობს; - არ არის ამ სახელმწიფოში რეგისტრირებული; - ამ სახელმწიფოში დროებით იმყოფება.

№ 11 (4) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) პირველი თავის პირველი მუხლის "ე" პუნქტის თანახმად, გზა არის - სატრანსპორტო საშუალების მოძრაობისათვის მოწყობილი მიწის ზოლი ან ხელოვნური ნაგებობის ზედაპირი. (გზა მოიცავს ერთ ან რამდენიმე სავალ ნაწილს, აგრეთვე ტრამვაის გზას, ტროტუარებს, გვერდულებსა და გამყოფ ზოლებს, მათი არსებობისას.)

ტროტუარიც და გზისპირიც გზის შემადგენელი ელემენტებია.

№ 8 (4) საგზაო მოძრაობის წესების ტერმინების განმარტებების თანახმად მთავარი გზა არის - 2.1, 2.3.1-2.3.3 ან 5.1 საგზაო ნიშნებით აღნიშნული გზა, რომელიც ანიჭებს მძღოლს გავლის უპირატესობას, გზის გადამკვეთ მეორეხარისხოვან გზაზე მოძრავ სატრანსპორტო საშუალებასთან მიმართებაში.-ან გზა, რომელიც დაფარულია მკვრივი საფარით (ასფალტი, ცემენტბეტონი, ქვის მასალა და სხვა მისი მსგავსი) გრუნტოვანთან შედარებით.-ან ნებისმიერი გზა მისი მიმდებარე ტერიტორიებიდან გამომავალ გამოსასვლელებთან შედარებით.თუ გრუნტით დაფარული გზა გზაჯვარედინის წინ მოპირკეთებულია ასფალტის საფარით, ის მაინც რჩება (ითვლება) მეორეხარისხოვან გზად და არ შეიძლება ჩაითვალოს თანაბარმნიშვნელოვნად გადამკვეთ ქუჩასთან მიმართებაში.

მოცემულ შემთხვევში მთავარი გზა გამოსახულია მხოლოდ პირველ და მესამე ნახატზე.

№ 6 (4) საგზაო მოძრაობის წესების ტერმინების განმარტებების თანახმად გზაჯვარედინი არის - ერთ დონეზე გზების ნებისმიერი გადკვეთა, შეერთება ან განშტოება; ამ გადაკვეთებით, შეერთებებითა და განშტოებებით წარმოქნილი ტერიტორიების ჩათვლით. გზის მიმდებარე ტერიტორიებიდან გამოსასვლელები გზაჯვარედინს არწარმოადგენენ. აგრეთვე ხიდების, ესტაკადების ქვეშ გასასვლელები და გვირაბში შესასვლელები, რადგან არხდება გზების ერთ დონეზე გადაკვეთა.

მოცემულ ნახატზე გამოსახულია ერთი გზაჯვარედინი.

№ 31 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) me-5 თავის, 26-ე მუხლის, პირველი პუნქტის, "ა" ქვეპუნქტის თანახმად საავარიო შუქური სიგნალიზაცია ირთვება საგზაო-სატრანსპორტო შემთხვევის დროს;

№ 24 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, მე-20 მუხლის, მე-3 პუნქტის თანახმად, საერთაშორისო საგზაო მოძრაობაში მონაწილე მექანიკური სატრანსპორტო საშუალების მძღოლი ვალდებულია: ა) თან ჰქონდეს საგზაო მოძრაობის შესახებ კონვენციის შესაბამისი სარეგისტრაციო დოკუმენტი და მძღოლის მოწმობა. ბ) სატრანსპორტო საშუალებაზე დაამაგროს იმ სახელწიფოს სარეგისტრაციო და განმასხვავებელი ნიშნები, სადაც ეს ტრანსპორტია რეგისტრირებული. ხოლო "საგზაო მოძრაობის შესახებ” კონვენციის 37-ე მუხლის, პირველი პუნქტის თანახმად საერთაშორისო მოძრაობაში მყოფ თითოეულ ავტომობილზე უკანა მხარეს უნდა ეკეთოს იმ სახელმწიფოს განმასხვავებელი ნიშანი, რომელშიც რეგისტრირებულია ეს ტრანსპორტი და იმავე კონვენციის მე-3 დანართის, პირველი პუნქტის თანახმად ამ კონვენციის 37-ე მუხლში მოხსენებული ნიშანი უნდა შედგებოდეს ერთი-სამი ლათინური ანბანის სასათაურე ასოსაგან. ასოების სიმაღლე 0.08 მ-ზე ნაკლები არ უნდა იყოს. ასოები დაწერილი უნდა იყოს შავი საღებავით ელიფსის ფორმის თეთრ ფონზე, რომლის მთავარი ღერძი ჰორიზონტალურია. საქართველოში რეგისტრირებულ იმ სატრანსპორტო საშუალებებს, რომლებიც იმყოფებიან საერთაშორისო მოძრაობაში უნდა ეკეთოს "GE" ასოებით აღნიშნული ნიშანი.

№ 26 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 20-ე მუხლის, პირველი პუნქტის, "ა" და "ბ" ქვეპუნქტების თანახმად, მექანიკური სატრანსპორტო საშუალების მძღოლი ვალდებულია თან ჰქონდეს: ა) იმ კატეგორიის მძღოლის მოწმობა, რომელ სატრანსპორტო საშუალებასაც მართავს, ხოლო მძღოლის მოწმობის ჩამორთმევის შემთხვევაში - სატრანსპორტო საშუალების მართვის დროებითი ნებართვა. ბ) სატრანსპორტო საშუალების სარეგისტრაციო დოკუმენტი.

№ 27 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 20-ე მუხლის, მე-3 პუნქტის, "ბ" ქვეპუნქტის თანახმად, საერთაშორისო საგზაო მოძრაობაში მონაწილე მექანიკური სატრანსპორტო საშუალების მძღოლი ვალდებულია, სატრანსპორტო საშუალებაზე დაამაგროს იმ სახელწიფოს სარეგისტრაციო და განმასხვავებელი ნიშნები, სადაც ეს ტრანსპორტია რეგისტრირებული, ხოლო "საგზაო მოძრაობის შესახებ” კონვენციის 37-ე მუხლის, პირველი პუნქტის თანახმად საერთაშორისო მოძრაობაში მყოფ თითოეულ ავტომობილს უკანა მხარეს უნდა ეკეთოს იმ სახელმწიფოს განმასხვავებელი ნიშანი, რომელშიც რეგისტრირებულია ეს ტრანსპორტი. საერთაშორისო საგზაო მოძრაობაში მყოფ ავტომობილს უკანა მხარეს უნდა ეკეთოს სარეგისტრაციო ნომერი და სახელწიფოს განმასხვავებელი ნიშანი.

№ 28 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 20-ე მუხლის, პირველი პუნქტის, "ა" და "ბ" ქვეპუნქტების თანახმად, მექანიკური სატრანსპორტო საშუალების მძღოლი ვალდებულია თან ჰქონდეს: ა) იმ კატეგორიის მძღოლის მოწმობა, რომელ სატრანსპორტო საშუალებასაც მართავს, ხოლო მძღოლის მოწმობის ჩამორთმევის შემთხვევაში - სატრანსპორტო საშუალების მართვის დროებითი ნებართვა. ბ) სატრანსპორტო საშუალების სარეგისტრაციო დოკუმენტი.

№ 29 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, მე-20 მუხლის, მე-3 პუნქტის, "ა" ქვეპუნქტის თანახმად, საერთაშორისო საგზაო მოძრაობაში მონაწილე მექანიკური სატრანსპორტო საშუალების მძღოლი ვალდებულია თან ჰქონდეს საგზაო მოძრაობის შესახებ კონვეციის შესაბამისი სარეგისტრაციო დოკუმენტები და მძღოლის მოწმობა.

№ 35 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 21-ე მუხლის, მე-10 პუნქტის თანახმად მძღოლის სურვილისამებრსატრანსპორტო საშუალებაზე მაგრდება საცნობი ნიშანი "ინვალიდი” – ყვითელი ფერის კვადრატი 150 მმ-იანი გვერდით და 7.17 საგზაო ნიშნის სიმბოლო შავი ფერის გამოსახულებით – იმ სატრანსპორტო საშუალების წინა და უკანა მხარეს, რომელსაც პირველი და მეორე ჯგუფის ინვალიდები მართავენ, ან ტრანსპორტზე, რომელსაც გადაჰყავს ინვალიდები. ჩამოთვლილიდან ავტომობილს, რომელსაც მართავს ინვალიდი მძღოლი, უკეთდება რიგით მესამე საცნობი ნიშანი.

№ 36 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 42-ე მუხლის, მე-5 პუნქტის თანახმად სატრანსპორტო საშუალების გაბარიტს გარეთ წინ და უკან ერთ მეტრზე მეტად, ან გვერდიდან საგაბარიტო სინათლის გარე ნაპირიდან 0,4 მეტრზე მეტად გადმოშვერილი ტვირთი აღინიშნება საცნობი ნიშნით "მსხვილგაბარიტიანი ტვირთი”, ხოლო დღე-ღამის ბნელ დროს, ან არასაკმარისი ხილვადობის პირობებში, ამასთან, წინ – ფარნით ან თეთრი ფერის შუქამრეკლით, უკან – ფარნით ან წითელი ფერის შუქამრეკლით. ამავე თავის 21-ე მუხლის, მე-9 პუნქტის, "თ” ქვეპუნქტის თანახმად საცნობი ნიშანი "მსხვილგაბარიტიანი ტვირთი” არის 400X400 მმ ზომის დაფა, რომელზედაც დიაგონალურადაა დახაზული 50 მმ სიგანის ურთიეთმონაცვლე წითელი და თეთრი ფერის ზოლები შუქამრეკლი ზედაპირით.

№ 37 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 21-ე მუხლის, მე-9 პუნქტის, "ი" ქვეპუნქტის თანახმად საცნობი ნიშანი "გრძელი სატრანსპორტო საშუალება” – არანაკლებ 1200X200 მმ ზომის ყვითელი ფერის მართკუთხედი წითელი ფერის არშიით (სიგანე 40მმ) და შუქამრეკლი ზედაპირით მაგრდება იმ სატრანსპორტო საშუალების უკანა მხარეს, რომლის სიგრძე ტვირთით ან უმისოდ აღემატება 20 მეტრს და ავტომატარებელზე ორი ან მეტი მისაბმელით. ასეთი საცნობი ნიშანი უკეთდება ავტომობილს ზემოთ დასახელებულ ორივე შემთხვევაში.

№ 41 (3) საქართველოს საგზაო მოძრაობის წესების დანართის, საქართველოს მინისტრთა კაბინეტის 1994 წლის დადგენილებით დამტკიცებული "სატრანსპორტო საშუალებათა საექცპლუატაციოდ დაშვებისა და საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფისათვის თანამდებობის პირთა ვალდებულებების ძირითადი დებულებანი"-ის 2-ე პუნქტის თანახმად, მექანიკური სატრანსპორტო საშუალებებზე და მისაბმელებზე განკუთვნილ ადგილებზე უნდა გაუკეთდეს შესაბამისი ნიმუშის სარეგისტრაციო ნიშნები, ხოლო ავტომობილებზე, ამის გარდა, საქარე მინის მარჯვენა ქვედა კუთხეში განლაგდება სახელმწიფო ტექნიკური დათვალიერების ჩატარების დამადასტურებელი ტალონი.

№ 2 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) პირველი თავის, პირველი მუხლის, "ს" პუნქტის თანახმად, მოძრაობის ზოლი არის მონიშნული ან მოუნიშნავი სავალი ნაწილის გრძივი ზოლი, რომელსაც აქვს საკმაო სიგანე საავტომობილო ტრანსპორტის ერთ რიგად მოძრაობისათვის.

მოცემულ გზას აქვს ოთხი მოძრაობის ზოლი.

№ 4 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) პირველი თავის, პირველი მუხლის, "ს" პუნქტის თანახმად, მოძრაობის ზოლი არის მონიშნული ან მოუნიშნავი სავალი ნაწილის გრძივი ზოლი, რომელსაც აქვს საკმაო სიგანე საავტომობილო ტრანსპორტის ერთრიგად მოძრაობისათვის.

მოცემულ გზას აქვს ოთხი მოძრაობის ზოლი.

№ 10 (3) საგზაო მოძრაობის წესების ტერმინების განმარტებების თანახმად გზაჯვარედინი არის - ერთ დონეზე გზების ნებისმიერი გადკვეთა, შეერთება ან განშტოება; ამ გადაკვეთებით, შეერთებებითა და განშტოებებით წარმოქნილი ტერიტორიების ჩათვლით. გზის მიმდებარე ტერიტორიებიდან გამოსასვლელები გზაჯვარედინს არწარმოადგენენ.

ეზოებიდან ან სხვა მიმდებარე ტერიტორიებიდან გამოსასვლელები გზაჯვარედინად არ ითვლება.

№ 12 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) პირველი თავის პირველი მუხლის "ბ" პუნქტის თანახმად, არასაკმარისი ხილვადობა არის - გზის ხილვადობა 300 მეტრზე ნაკლებ მანძილზე, ნისლის, წვიმის, თოვის და ა. შ.

მოცემულ შემთხვევაში ტერმინი "არასკმარისი ხილვადობა" ნიშნავს - გზის ხილვადობას 300 მეტრზე ნაკლებ მანძილზე და შებინდებისას.

№ 16 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) პირველი თავის, 31-ე მუხლის, მე-8 პუნქტის თანახმად, მძღოლს შეუძლია გადმოვიდეს სატრანსპორტო საშუალებიდან, თუ წინასწარ მიიღებს სატრანსპორტო საშუალების თვითნებური მოძრაობის, ან სხვა პირის მიერ მისი გამოყენების გამომრიცხავ ზომებს. მძღოლს შეუძლია დატოვოს თავისი სამუშაო ადგილი მას შემდეგ, რაც მიიღებს სატრანსპორტო საშუალების დაგორების და მისი არყოფნის დროს გამოყენების საწინააღმდეგო ზომებს.

№ 23 (3) საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის 2007 წლის 10 აგვისტოს №1098 ბრძანების "მექანიკური სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის უფლების მინიჭებისა და მძღოლის მოწმობის გაცემის წესის დამტკიცების შესახებ" მე-6 მუხლის, პირველი პუნქტის, "ა" ქვეპუნქტის თანახმად “B” კატეგორიის მართვის უფლების მქონე პირებს უფლება აქვთ მართონ სატრანსპორტო საშუალებები, რომელთა სრული მასა არ აღემატება 3500 კგ-ს, ხოლო დასაჯდომი სავარძლების რაოდენობა, მძღოლის სავარძლის გარდა არ აღემატება რვა ადგილს; “B” კატეგორიის სატრანსპორტო საშუალებათა მართვის უფლების მქონე პირებს შეუძლია მართონ ავტომობილები, რომელთა ნებადართული მაქსიმალური მასა არ აღემატება 3,5 ტონას, ხოლო დასაჯდომი სავარძლების რაოდენობა მძღოლის სავარძლის გარდა რვას.

№ 33 (3) საქართველოს კანონის "საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების შესახებ" (28.05.1999 წელი) მე-5 თავის, 21-ე მუხლის, მე-9 პუნქტის, "ა" ქვეპუნქტის თანახმად, ავტომატარებლის აღმნიშვნელი საცნობი ნიშანი არის კაბინის თავზე ჰორიზონტალურად განლაგებული, ერთმანეთისაგან 150-დან 300 მმ-დე დაშორებული, სამი ნარინჯისფერი ფარანი, რომელიც მაგრდება მისაბმელიან სატვირთო ავტომობილსა და ბორბლიან ტრაქტორზე (1,4 ტონისა და მეტი კლასის), აგრეთვე შეუღლებულ ავტობუსსა და ტროლეიბუსზე.